Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012

Κοινωνικό Παντοπωλείο 21.10.2012

Ο Σύλλογος μας θα προσφέρει τρόφιμα (όσπρια, γάλα, αλεύρι, ζάχαρη κτλ.) για το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Λυκόβρυσης - Πεύκης, την Κυριακή 21-10-2012 στις 5μμ στο ΚΑΠΗ του Δήμου (οδός Γρηγορίου Ε'). Θα προσφερθεί καφές στους παραβρισκόμενους.

"Οσοι πιστοί προσέλθετε !"

Ομιλίες σχετικά με την Ήπειρο

Ο Σύλλογος μας προγραμματίζει ομιλίες με διάφορες θεματικές ενότητες  σε σχέση με την Ήπειρο (Αρχιτεκτονικού, Λαογραφικού, Ιστορικού, Μυθοπλαστικού ενδιαφέροντος κ.α. )

Παρακαλείται όποιος έχει υλικό για ομιλία με σχετικά θέματα να επικοινωνήσει στα τηλέφωνα:
6944427449 κος Σταύρος Τσίπρας (Πρόεδρος ΔΣ) και 6944988079, Κα Δώρα Παπά (Γ. Γραμματέας ΔΣ)

Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012

Μαθήματα Παραδοσιακών χορών

Άρχισαν τα μαθήματα Παραδοσιακών χορών (Ηπείρου και λοιπών περιοχών Ελλάδας), στα μέλη του Συλλόγου.
Τα μαθήματα θα γίνονται κάθε Τετάρτη και από την 7μμ έως 9 μμ σε αίθουσα στο 2 Γυμνάσιο Πεύκης στην οδό Κορίνθου.
Πληροφορίες - εγγραφές στο τηλέφωνο: 210.8065345 κα Τσόγκα.

Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012

Άνθρωποι υπεράνω πάσης υποψίας στη λίστα της ντροπής

Δημοσιεύθηκε: 08 Οκτωβρίου 2012, 10:08 , sofokleus.gr
Άνθρωποι υπεράνω πάσης υποψίας στη λίστα της ντροπής
Αγρότες, σουβλατζήδες, ταξιτζήδες, λαχειοπώλη δες, δηλαδή άνθρωποι υπεράνω πάσης υποψίας, βρίσκονται στη λίστα της ντροπής με τα ονόματα όλων των Ελλήνων που έχουν εκατομμύρια ευρώ σε τράπεζες του εξωτερικού.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός αγρότη από την Ήπειρο, ο οποίος δήλωνε εισόδημα μόλις… 496 ευρώ, ενώ στο εξωτερικό έχει καταθέσεις ύψους 12.587.184 ευρώ. Ένας σουβλατζής στην Αττική έκανε έναρξη το 2009 και διακοπή μόλις σαράντα μέρες μετά, είχε μηδενικό εισόδημα, αλλά τεράστιες καταθέσεις ύψους σχεδόν τριών εκατομμυρίων ευρώ. Ένας… άπορος ταξιτζής, με μηδενικό εισόδημα εμφανίζεται να έχει καταθέσεις πάνω από μισό εκατομμύριο, ενώ πλανόδιος λαχειοπώλης της Αθήνας με ετήσιο εισόδημα 2.530 ευρώ, έβγαλε στο εξωτερικό το ποσό των 357.202 ευρώ.
Από τη λίστα δεν λείπουν και οι… συνήθεις ύποπτοι. Μια δικηγόρος από τη Βόρειο Ελλάδα δήλωσε μόλις 10.136 ευρώ, αλλά οι καταθέσεις της σε τράπεζες του εξωτερικού ξεπερνούσαν τα 15 εκατομμύρια ευρώ. Ένας κατασκευαστής κατοικιών στην Αττική δήλωσε ως εισόδημα μόλις 57.935 ευρώ, αλλά στο εξωτερικό είχε καταθέσεις ύψους 999.685 ευρώ, ενώ ένας μηχανικός από τη Βόρειο Ελλάδα με εισόδημα 37.749 ευρώ, είχε καταθέσεις που έφταναν τα 4.010.725 ευρώ.

Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012

Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς (28-30 Σεπτεμβρίου 2012)



Η ΛΒ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων συμμετέχει στον εορτασμό για τις Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς (28-30 Σεπτεμβρίου 2012), που για δεύτερη συνεχή χρονιά είναι αφιερωμένες στη θεματική «Κρίσεις. Συνέχειες και ασυνέχειες στην ιστορία», με εκπαιδευτικές δράσεις και προβολή ντοκιμαντέρ στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας την Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012.
Πρόγραμμα Εκδηλώσεων
Εκπαιδευτική δράση «τί θα συνέβαινε εάν…;»
Aπευθύνεται σε οργανωμένες σχολικές ομάδες Ε΄-Στ΄ τάξεων Δημοτικού και Α΄ τάξης Γυμνασίου, κατόπιν συνεννόησης, και περιλαμβάνει: α) σύντομη ξενάγηση σε επιλεγμένες ενότητες και εκθέματα της Μόνιμης Έκθεσης του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας, μέσα από την οποία θα αναδειχθούν πτυχές των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών κρίσεων στην ιστορία της Ηπείρου, καθοριστικές τομές, αλλά και συνέχειες, όπως αυτές αντικατοπτρίζονται στην επιβίωση εθίμων και παραδόσεων, β) δραστηριότητα δημιουργικής γραφής όπου τα παιδιά, με λόγια και εικόνες, θα συνθέσουν τα δικά τους σύντομα φανταστικά επεισόδια από την ιστορία της αρχαίας Θεσπρωτίας.
 ώρες έναρξης προγράμματος: 8.30, 9.30, 10.30, 11.30
Διάρκεια: 60΄
Μέγιστος αριθμός συμμετεχόντων σε κάθε πρόγραμμα: 25 μαθητές
Προβολή ντοκιμαντέρ
·        Ερκολάνο. Ημερολόγια από σκοτάδι και φως (2009), διάρκεια 52΄
           Σκηνοθεσία: Marcellino de Baggis
Βραβείο Πρωτοτυπίας στη Σύλληψη, Φεστιβάλ ΑΓΩΝ 2012
Μέσα από σπάνιο αρχειακό υλικό και τα ημερολόγια του Αμεντέο Μαϊούρι, του αρχαιολόγου που συνέδεσε τη ζωή του με τις ανασκαφές του Ερκολάνο, η ταινία περιγράφει το χρονικό μιας τραγωδίας 2.000 ετών. Στις 25 Αυγούστου του 79 μ.Χ., ώρα πρώτη πρωινή, οι 3.000 κάτοικοι του Ερκολάνο έτρεξαν προς την παραλία κυνηγημένοι από ένα κύμα λάσπης ύψους 30 μέτρων που είχε ξεχυθεί από τον Βεζούβιο. Ενώ προσπαθούσαν να καταφύγουν στα πλοία τους ένα παλιρροϊκό κύμα τους ξαναέριξε στη στεριά, όπου καταπλακώθηκαν βρίσκοντας τραγικό θάνατο.
Η μανία της φύσης, που επέφερε το ξαφνικό τέλος της ζωής στο Ερκολάνο και στη γειτονική Πομπηία, το 79 μ.Χ., ίσως δεν ήταν τόσο καταστροφική. Μετά από μια σιωπή δεκαεπτά αιώνων, εξαιτίας μια τυχαίας ανακάλυψης, ανοίγει πάλι ένα κεφάλαιο της ιστορίας του Ερκολάνο, εξίσου θλιβερό. Μεταξύ του 1738 και του 1875 η πόλη θα υποστεί ανεπανόρθωτες καταστροφές, καθώς θα αποτελέσει «ορυχείο» έργων τέχνης για τον αυτοκρατορικό οίκο των Βουρβόνων. Πενήντα χρόνια μετά, το Μάιο του 1927, θα ξεκινήσει ένα τεράστιο και δύσκολο έργο που θα φέρει στο φως το πραγματικό πρόσωπο του Ερκολάνο, αποκαθιστώντας τη σχέση που πρέπει να έχει ο άνθρωπος με το παρελθόν του.
·        Krisis (2011), διάρκεια 62΄
           Σκηνοθεσία: Νίκος Κατσαούνης, Νίνα-Μαρία Πασχαλίδου
           Συμμετοχή στο 14ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2012
Διεθνείς συμμετοχές και διακρίσεις
Πώς εικοσι-επτά μικρές διαφορετικές ιστορίες ενώνονται σε μια ενιαία αφήγηση που προσπαθεί να απαντήσει αλλά και να θέσει πολλά ερωτηματικά για την ιστορία, το παρόν και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας σε μια κρίσιμη ιστορική καμπή; Μπορεί η κρίση να αποτελέσει την αφορμή για μια νέα αρχή;
Μια συλλογική αφήγηση της κρίσης όπως αυτή βιώνεται από τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία, από τη Μακεδονία μέχρι τα Δωδεκάνησα, μέσα από το φακό δεκατεσσάρων φωτορεπόρτερ.
Η ταινία είναι το τελικό αποτέλεσμα του The Prism GR2011 project, ένα συλλογικό έργο που, χρησιμοποιώντας με δημιουργικό τρόπο τις νέες τεχνολογίες, συνδυάζει συνεντεύξεις, ιστορίες, time lapses και στιγμιότυπα, όπως αυτά καταγράφηκαν σε διάστημα ενός έτους (Σεπτέμβριος 2010-Σεπτέμβριος 2011) σε εικοσι-επτά διαφορετικά ντοκιμαντέρ μικρού μήκους. Αποτελεί ένα πείραμα στη μέθοδο του συλλογικού ντοκιμαντέρ, παρουσιάζοντας ποικίλες πτυχές της κρίσης μέσα από τις διαφορετικές οπτικές γωνίες των δημιουργών αλλά και τις διαφορετικές προσεγγίσεις και απόψεις των προσώπων που καταγράφει ο φακός.
Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας (ώρα έναρξης: 20.30). Κατά τη διάρκεια της βραδιάς θα παραμείνουν ανοικτές για το κοινό οι αίθουσες της Μόνιμης Έκθεσης του Μουσείου, από τις 20.00 έως τις 23.00.
Στο πλαίσιο του εορτασμού των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς η είσοδος στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας και τις εκδηλώσεις θα είναι ελεύθερη για το κοινό.   

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2012

2.500 ερωτήσεις για το μαντείο της Δωδώνης




«Είναι δικό μου το παιδί;», «Τις πταίει για την έντονη βαρυχειμωνιά;», «Να αγοράσω μετοχές σε ένα καράβι;», «Να πάω στις Συρακούσες ή να αναβάλω το ταξίδι μου;». Ερωτήσεις βασανιστικές που ζητούν επίμονα απαντήσεις.
Ερωτήσεις που θα πίστευε κάποιος πως είναι σημερινές, αν δεν τις έβλεπε χαραγμένες με μεγαλογράμματη γραφή πάνω σε μικρά μολύβδινα πλακίδια στις προθήκες του προσφάτως ανακαινισμένου με τις πλέον σύγχρονες μουσειολογικές αρχές Αρχαιολογικού Μουσείου Ιωαννίνων.
Όσο για τις απαντήσεις; Έρχονταν από το αρχαιότερο ελληνικό μαντείο, όπως μαρτυρά ο Ηρόδοτος. Εκείνο της Δωδώνης στην Ήπειρο. Την απόκριση του θεού δεν την έδιναν ανθρώπινα χείλη, αλλά η ιερή βαλανιδιά, η ιερά φηγός, όπως ήταν γνωστή.
«Πολύγλωσσος, προσήγορος και ηχούσα», η βελανιδιά «μιλούσε» με το θρόισμα των φύλλων της, ενώ λόγο «διατύπωνε» και το νερό που ανάβλυζε στη ρίζα της καθώς εκεί, κάτω από τη γη, πίστευαν πως ζούσε ο Δίας, ο οποίος έδινε και τους χρησμούς, όπως τουλάχιστον υποστηρίζει ο Ησίοδος και εξηγεί η Ιουλία Κατσαδήμα στο κεφάλαιο «Τρόποι μαντείας» στον κατάλογο του μουσείου.
Ούτε ένα ούτε δύο αλλά περισσότερα από 2.500 μολύβδινα πλακίδια έχει φέρει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη από το 1876, οπότε έγινε η πρώτη ανασκαφή στο ιερό της Δωδώνης, μέχρι σήμερα. Τα χρηστήρια, όπως είναι η ονομασία τους, είναι ορθογώνια και στις άκρες τους κάποια έχουν μικρές τρυπούλες, πιθανόν για να μπορούν να κρεμαστούν.
Ο κάθε πιστός έγραφε το ερώτημά του και συχνά προσέθετε και το όνομά του ή ένα σύμβολο για να μπορεί μετά να το αναγνωρίσει, ενώ η απάντηση του θεού αναγραφόταν στην πίσω όψη. Δυστυχώς όμως ελάχιστες απαντήσεις έχουν φτάσει ώς τις μέρες μας καθώς πάνω σε κάθε χρηστήριο είναι γραμμένες περισσότερες από μία ερωτήσεις, διότι τα ίδια πινάκια χρησιμοποιήθηκαν πολλές φορές από τον 6 αι. έως τον 2ο αι π.Χ.
Τα πλακίδια με τις ερωτήσεις διπλώνονταν και πιθανότατα τοποθετούνταν σε κάποιο σκεύος, από όπου οι ιερείς επέλεγαν εν είδει κλήρωσης τις ερωτήσεις που θα καλούνταν να απαντήσει ο θεός.
Η θεματολογία, ευρύτατη. Αν και αρκετές πόλεις ζητούν από τον Νάιο Δία και τη Διώνη (γυναικεία θεότητα που αντικατέστησε την πανάρχαια λατρεία της Γαίας στην περιοχή και το όνομα της οποίας προκύπτει από το όνομα του Διός) μια απάντηση, η συντριπτική πλειονότητα των επιγραφών αφορά ερωτήσεις ιδιωτικού χαρακτήρα. Οι αγωνίες των ανθρώπων, δε, διαπιστώνεται ότι δεν αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου. Ζητούν προβλέψεις για θέματα οικογενειακά, περιουσιακά, επαγγελματικά και υγείας, ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις που ζητούν να επικοινωνήσουν με έναν νεκρομάντη.
Κι αν η απάντηση που ήθελαν οι πιστοί, οι οποίοι ταξίδευαν από κάθε γωνιά του ελληνικού κόσμου για να μάθουν τα μελλούμενα, όπως τουλάχιστον μπορεί να διαπιστώσει κάποιος από τους διαφορετικούς τύπους αλφαβήτου - χαρακτηριστικοί κάθε περιοχής - που είναι χαραγμένοι στα πλακίδια με τις ερωτήσεις (υπάρχουν χαρακτήρες αλφαβήτου που παραπέμπουν από την Κέρκυρα έως την Αττική ή και τη Σικελία), δεν ερχόταν ούτε από τα φύλλα ούτε από την πηγή, υπήρχαν πάντα και τα περιστέρια που φώλιαζαν στα κλαδιά της βαλανιδιάς και είχαν μάλιστα και ανθρώπινη φωνή.

Γνωρίζατε ότι...
- Οι ιερείς στη Δωδώνη ονομάζονταν Σελλοί ή Ελλοί, κοιμούνταν στο έδαφος και δεν έπλεναν τα πόδια τους.
- Ένα κομμάτι ξύλο από την ιερή βελανιδιά της Δωδώνης βρισκόταν στην πρώρα
της μυθικής «Αργώς».
- Χρησμοί έβγαιναν και από τον ήχο που έκανε το μαστίγιο το οποίο κρατούσε το άγαλμα ενός παιδιού σε έναν χάλκινο λέβητα που βρισκόταν κοντά του.
πηγή: culturegreece.gr  ( μετά την ενημέρωση στο vorioionio.blogspot.gr)